بررسی تأثیر محیط رسوبی و فرآیندهای دیاژنزی بر کیفیت مخزنی سازند سروک در چارچوب چینه‌نگاری سکانسی، میدان نفتی کوپال

نویسندگانزینب عالیشوندی-حسین رحیم پوربناب-علی کدخدایی- مهران آرین
نشریهعلوم زمین
شماره صفحات۲۷۷-۲۸۶
شماره سریال۱۰۷
شماره مجلد۲۷
نوع مقالهFull Paper
تاریخ انتشاربهار ۱۳۹۷
رتبه نشریهعلمی - پژوهشی
نوع نشریهچاپی
کشور محل چاپایران
نمایه نشریهISC

چکیده مقاله

سازند سروک، واحد کربناته ستبری است که در بخش شمال خاوری سکوی عربی در کرتاسه میانی تشکیل شده است و در حوضه زاگرس چین‎خورده گسترش زیادی دارد. پس از سازند آسماری دومین سنگ مخزن مهم میدان­های نفتی مناطق جنوبی و جنوب باختر ایران به شمار می­رود که بخش قابل توجهی از ذخایر هیدروکربنی را میزبانی می‌کند. سنگ‌نگاری مقاطع نازک میکروسکوپی این سازند در چاه­های مورد مطالعه، به شناسایی 8 ریزرخساره انجامید که در 3 زیرمحیط تالاب محدود شده، تالاب-­ دریای باز و پشته زیر­آبی، در بخش­های داخلی یک سکوی کربناته روقاره­ای نهشته شده­اند. با توجه به موقعیت چاه­ها­ی مورد مطالعه­، در میدان نفتی کوپال، از خاور به باختر، حوضه ژرف­تر شده است. همچنین بر پایه یافته‌های این مطالعه، فرایندهای دیاژنزی مهمی شامل میکریتی شدن، انحلال، دولومیتی شدن، سیمانی شدن، استیلولیتی شدن، نوشکلی و شکستگی، کربنات­های این سازند را تحت تأثیر قرار داده­اند. توالی دیاژنزی این سازند مربوط به دو بخش بالا و پایین مرز سنومانین- تورونین است. نفوذ آب­های جوی در زیر مرز سنومانین- تورونین و تأثیر فرایند انحلال سبب گسترش تخلخل حفره­ای و قالبی و در نتیجه موجب بالا رفتن پتانسیل مخزنی این بخش شده است.  بررسی‎های چینه‎نگاری سکانسی به شناسایی 3 سکانس رسوبی رده سوم انجامیده است.

لینک ثابت مقاله

tags: سازند سروک؛ میدان نفتی کوپال؛ دیاژنز؛ محیط رسوبی؛ چینه‎نگاری سکانسی